રણભેરી

વાગે રણભેરી ને ગાજતું ગગન,

ના ઝૂકજે દેખી દુશ્મનોનાં દમન

તારો ભરોસો રે ભગવાનને અટલ,

અપલક અવનિ નીરખે તારું શૂરાતન

જુસ્સાથી જંગ તમે ખેલજો જવાન,

દીધી છે આણ ધરી સૂરજની શાખ

ગજાવજો સમરાંગણ શૌર્યથી દિનરાત,

રચજો કીર્તિગાથા માભોમને રે કાજ

માનવતાએ આજ દીધો તુજને મહાસાદ,

યુધ્ધ એજ માનજો હવે કલ્યાણ

જુલ્મોને આપવા સવાયો જવાબ,

સમરાંગણે શૂરાઓ આજ કરજો પ્રયાણ

દાવપેચી દુશ્મનોએ ધરિયાં બહુરૂપ,

શતરંજની ચાલથી ખેલશે રે દાવ

શૌર્યથી શોભાવજો સિંહકેસરીની કાયા,

ધર્મપથથી રાહે ઝીલજો રે ઘાવ

આ ધરણીએ પાયાં પ્રેરણાનાં પાન,

જાગો રે જાગો મા ભોમના સંતાન

આતતાયી ઠેરઠેર ખેલે રે અગન,

મસ્તકે કફન બાંધી ખેલો રે જવાન

સુણજો માભોમના અંતરના સાદ,

જંગમાં ઝુકાવો લાલ કરતા સિંહનાદ

ધ્રુજાવજો ધરણી ને શત્રુઓના હામ,

રખોપા કરજો તમે ભારતીના લાલ

દીઠા તારા બાહુમાં હસ્તીનાં રે બળ,

રોમરોમ પ્રગટે સાવજના શૌર્ય

મહા ભડવીર હૈયામાં રાખજો રે હામ,

હાક દેજો માનવતાની રાખવાને લાજ

………………………………………..

– શ્રી રમેશ પટેલ  ‘આકાશદીપ’

સાભાર :- ગુજરાતી ગ્રૂપ

Categories: દેશભક્તિ | 1 ટીકા

ભોપો ને ભદો

ભોપો અને ભદો બે નાનકડા ટેણિયાની વાતો

ભોપો : એલા ભદયા ? શું કરવા આઈવો ?

ભદો : આલે પેંડા…!

ભોપો : શેના પેંડા…? તુ પાસ થઈ ગ્યો ?

ભદો  : ના એલા ! મારા પપ્પાએ નવી ગાડી લીધી..!

ભોપો  : લે…વાહ ! કેટલા પૈડા વાળી ?

ભદો  : બે પૈંડાવાળી…!

ભોપો  : લે…અમારી પાસે તો ત્રણ પૈંડાવાળી ગાડી છે..બોલ..!

ભદો  : મારા કાકા પાસે ચાર પૈડાવાળી ગાડી છે બોલ..!

ભોપો  : બસ ચાર પૈંડાવાળી જ..? મારા ફૂવા પાસે છ પૈડાવાળી ગાડી છે

ભદો : છ પૈંડાવાળી..? ઈ વળી કેવી ગાડી ?

ભોપો  : એલા ભદયા ? ખટારાની વાત કરુ છું

ભદો  : તો એમા શું ? મારા મામા પાસે ૧૦૦ પૈંડાવાળી ગાડી છે

ભોપો  : ૧૦૦ પૈંડાવાળી..?

ભદો  : હા. છૂકછૂકગાડી

ભોપો  : તારા મામાનું નામ શું છે ?

ભદો  : લાલુ પ્રસાદ યાદવ

ભોપો  : લે…એની પાસેથી તો મારી માસીએ એક વર્ષ પહેલા ખરીદી લિધી..

ભદો : તારી માસીનું નામ શું ?

ભોપો  : મમતા બેનર્જી

ભોદો  : મારે મામાને મળવુ પડશે..! નફો કરતી’તી તોય  વેંહચી નાખી !તારી માસી નફો કરે છે કે ખોટ ?

Categories: 'તોફાની' જોક્સ, નાની પણ મોટી વાતો | ટૅગ્સ: , , , | 2 ટિપ્પણીઓ

મારા ભગવાનનું વિજ્ઞાન આગળ છે..!

ત્રણ ભણેલા વ્યક્તિઓ વાત કરતા હતા અને તેમની વાતો એક અભણ વૃધ્ધ સાંભળતો હતો..

એક ભણેલો : – આ વિજ્ઞાન કેટલુ આગળ વધી ગ્યુ છે.ગુજરાતી ફિલમવાળા લાખો રૂપિયાના ખર્ચે ફિલમ બનાવે છે પણ ત્રણ કલાકમાં આખી સ્ટોરી પૂરી કઈ દયે.
બીજો ભણેલો : – ઈ તો ઠિક પણ આ હિન્દી ફિલમવાળા કરોડો રૂપિયાના ખર્ચે ફિલમ બાનાવે છે પણ અઢી કલાકમાં સ્ટોરી પૂરી કરી દયે..
ત્રીજો ભણેલો : – અને ભાઈ,આ અંગ્રેજી ફિલમવાળા અબજો રૂપિયાના ખર્ચે ફિલમ બનાવે છે અને માત્ર બે કલાકમાં આખી સ્ટોરી પૂરી કરી દયે..વાહ ! શું તરક્કી કરી છે વિજ્ઞાને ?

ત્યાંરે એમની વાતો સાંભળતો ૭૦  વરાહનો અભણ ભાભો બોલ્યો…”તમારા ત્રણેય કરતા મારા ભગવાનનું વિજ્ઞાન આગળ છે.”

ત્રણેય એક હારે બોલ્યા – તારા ભગવાનનું વિજ્ઞાન કઈ રીતે આગળ છે ?

અભણ ભાભો – માણસ ૬૦ વરહ જીવે કે ૭૦ વરહ જીવે..પણ જીવનની છેલ્લી એક જ મિનિટમાં આખી જ ફિલમ બતાવી દયે….કોની બારીમાં ઘા કર્યા ? કોની ગદબ ચોરી કરી ?
કહેવાય છે કે જીવનની છેલ્લી ઘડીએ માણસ બોલતો નથી…તે છેલ્લી ઘડીમાં માણસ ભગવાને બનાવેલી ફિલમ જોતો હોય છે… એટલે કાઈ બોલતો નથી

-ભિખુદાન ગઢવી

Categories: કટાક્ષ, કડવો કાઠીયાવાડી, નાની પણ મોટી વાતો | ટૅગ્સ: , , | 2 ટિપ્પણીઓ

આપડા હાવ દેશી નામ

જે વેહ મા હાવ નબળા ર્યા હોય ને વાહે થી મુળ નામ પડી ગ્યા હોય એવા નામ

કસરો ,ગોબરો ,લઘરો ,ઉકો [ઉકરડો] ઘુસો..ગડબો ,ઓઘડ.જખરો,
એવા નામ જે ‘લેડીસુ’ માય હોય ને “જેન્સ” માય હોય
રાજુ , રામુ , લાભુ , દેવુ , નાથુ , કાંતિ , અમ્રુત , મધુ , કમુ , ધીરુ , ગંગા , જમના . કિરણ ,

ગેલો, ગલબો, ગોકળ, ગોવિંદ, ગોમો, ગિગો, ગોપો, ગિધો, ગગજી, ગોબર, ગોરખ,
કાનજી, મનજી, લવજી, પ્રેમજી, ગગજ, સવજી ,હરજી ,ધનજી, ઓધવજી, રવજી, નાનજી
ભગો, ભીખો, ભચુ, ભીમો, ભાયો, ભુમો, ભાણૉ, ભુચર, ભાવો, ભુદો, ભિમજી, ભાદો,ભુરીયો,ભાણજી,નકો,નાથિયો,ભોજો,
ખીમો , ખોડૉ, ખેમો, ખેંગાર, ખેલજી, ખેતો,
રાઘવ, રવજી ,રામજી ,રામશી, રાજુ ,રાયકો, રમલો, રાયધણ, રેવો
વેલો . વનેચંદ . વાઘજી . વિખો . વસંત , વિરજી . વદૉ . વજેસંગ . વિઠ્ઠલ , વિનો , વિમો , વિભો .
હિમતો. હસુડૉ .હિરો. હાજૉ . હમીરૉ . હરજી. હંસરાજ . હકુડૉ . હેમલો . હિકો . હુદો . હકલો . હેતો .
પાંચો . પુનો . પુંજો . પમલો . પરસોતમ . પ્રેમજી . પેથો . પ્રાગજી . પરભુ . પોખો . પદો . પરમાણંદ . પૉલૉ .પવલો
અમરૉ , અમથો . અરજણ . અરસી , આંબો . આપૉ . અનૂ . અખૉ . અભેરામ . અમલો . આલયો . અમ્રુત .

યે હવે લેડીસુ ના નામુ……હાંભળૉ…!
મોંઘી . મસરી . મણી . મુક્તી . મોખી . મમતા . મીઠી . મુળી . મગુ . મૉતી . મયા . મંજુડી .

જેમુ . જસુ , જમના , જેઠી . જડી . જસૉદા . જલુ . જબુ . જમરી .જસવંતી . જયશ્રી .

જલુડી . જૉણકી . જવલી . જીતુડી . જખી . જીવતી .
[નદિયુ ઉપર્ય થી બાયુ ના નામ]
ગંગા , જમના . ક્રુષ્ણા . કાવેરી . સરસ્વતી . નરમદા. . અંબિકા . બુધેલી . માકળી . સોજત્ય . રૉણકી.

હિમતો કણબીની ઓરકુટ કમ્યુનિટી માથી આ આયા ચોટાયડુ……મારો હારો પાક્કો દેશી

Categories: 'તોફાની' જોક્સ | ટૅગ્સ: , , | 3 ટિપ્પણીઓ

આ છે હિન્દુસ્તાનનું આર્ય નારીત્વ !

પરણ્યા ને ફ્રી ઓફ કોસ્ટ મળી રસોયણ;

મફત ઝાડુવાળી, પોતાવાળી ને વળી ધોબણ !

ચોવીસ કલાક નર્સરી ને પતિને સિન્સિયર,

અપનાવે સાસરું, મૂકી મા-બાપ ભાંડુ પિયર !

ન માંગે પગાર – બોનસ – કમીશન કે બક્ષિસ;

ક્યારેક માંગે સાડી તેમાં શાને પતિને ચઢે રીસ ?

છોકરાં અડધા ભાગીયે છતાં ડીલીવરી કોને ?

નામ પાછળ પતિનું છતાં શાને નવાજે ટોણે ?

બે જ ભૂલ સ્ત્રીની કઢાય, ચારિત્ર કે ભેંલાડે ઘર;

કઢી ખારી કે તોડ્યાં કાચ, નજીવી ભૂલ ન ધર !

પત્ની વંકાય ત્યારે એના ગુણ બલિદાન ગણ,

ઘર, વહુ સંભાળ સદા, પુરુષ તારું મોટું મન !

પતિને ક્યાં સુધી માનીશ ભોળો ને અક્કલ વિણો;

જોઈ જાણી જાતે તું પસંદ કરી લાવી મનગમણો !

પસંદગીમાં પતિ માંગ્યો પોતાથી વયમાં મોટો,

ઊઠ-બેસ કરત, જો કેડમાં લાવી હોત છોટો !

રૂપ ઊંચાઈ ભણતરે માંગ્યો સુપીરિયર;

ન ચલાવ્યો બબૂચક-બાવરચી ખપે સુપર !

પરણ્યા પછી તું આવો-તું તેવો, કેમ કરાય ?

રાખ સુપીરિયર છેક સુધી, તો સંસાર શોભાય !

મિયાં ને બીબીની શાદી, માણે જીવનમાં આબાદી;

હિંદુમાં જુઓ જ્યાં ત્યાં, પરણ્યા પછી બરબાદી !

મિયાંભાઈ સાચવે બીબી જગ જોડે છો ઝઘડો,

હે ઝુલાવે હિંડોળે, રાખે પ્રેમ સંબંધ તગડો !

હિંદુ ઘરમાં શૂરા, મારે ખીલે બાંધેલી ગાયને;

અંતે વિફરે ગાય જ્યારે, વાઘણનો વેહ થાય ને !

પચાસ વરસ સુધી ડાઘીયો, ભસ્યા કરે દિનરાત,

કુરકુરીયાં ડાઘીયણ પક્ષે કરે વસૂલાત !

‘અપક્ષ’માં મૂઓ રહ્યો પછી, ખાય ખત્તા ઘરનાંના;

મરને પાંસરો, મેળવ સદ્ગતિના પરવાના !

પતિ જાડો, ખોળે ‘ફીગર’, રૂપાળીનો વટ,

જેણે વખાણી વહુ, ભોગવાઈ મનથી લંપટ !

પહેલાં ગુરુ સ્કૂલમાં, પછી બનાવી વહુને ગુરુ;

પહેલાં નડતા ચશ્મા, પછી બનાવી ‘ચશ્મા વહુ’ !

નિજ પાત્રની પસંદગીમાં કર્યો કચ્ચરઘાણ,

પરણ્યા પછી પસ્તાયા, પસંદગીમાં ઠગાણ ?

બહુ ક્લેશ વહુ સંગે, તો કર વિષય બંધ;

વર્ષાન્તે રિઝલ્ટ જો, દ્રષ્ટિ ખુલે વિષય અંધ !

બ્રહ્મચર્યના નિયમો ખપે, પૈણેલા લહે લક્ષ,

દવા પીવાય ક્યારે, જ્યારે તાવ ચઢે બન્ને પક્ષ !

મીઠી દવા માટે વારે વારે ન પીવાય દર્દી;

ત્યારે પી પ્રમાણસર બન્નેને ચઢે તાવ-સર્દી !

જ્યાં એક પત્નીવ્રત, દ્રષ્ટિ પણ ન બગડે બીજે;

આ કાળનું બ્રહ્મચર્ય ગણ, જ્ઞાની પુરુષ દાદા કથે !

વાંકી પત્ની ને હું ડાહ્યો, બેમાં કોની પુણ્યાઈ ?

ડાહ્યો મળ્યો પુણ્યૈથી ને તારા પાપે પત્ની વંકાઈ !

કોનો ગુનો ? કોણ જજ ? અહીં ભોગવે તેની ભૂલ,

કુદરતી ન્યાય સમજ્યો જ્યાં, ઊડે ભૂલનું મૂળ !

સાચવે મિત્રને, ગામને, ઘરમાં લઠ્ઠાબાજી;

અલ્યા સાચવે જે જિંદગીભર, ત્યાં ચૂક્યો તે પાજી !

આબરૂ સાચવે બહાર, ઘરમાં બને બેઆબરૂ,

ઊંધો ન્યાય, સુંદર જમણમાં બને કાંકરું !

‘મારી વહુ મારી’ના માર્યા મમત આંટા માંહ્યરે !

‘ન્હોય મારી’ કરતાં ઊકલે ભોગવટો અંતરે !

પતિ કહે પરણીને, તુજ વીણ કેમ જીવાય ?!

મર્યા પછી ન કો’ થ્યો સતો, સતિ ય હવે ન દેખાય !

આ તો આસક્તિ પુદગલની, ન્હોય કદિ સાચો પ્રેમ !

ન દેખે દોષ, ન અપેક્ષા, ન દ્વેષ, ત્યાં શુધ્ધ પ્રેમ !

તું આવો, તું તેવી, અભેદ ટોળીમાં ક્યાં આવ્યો ભેદ ?

જરીકે ભેદ પેઠો, બળતરા-શાંતિનો ત્યાં છેદ !

એક આંખમાં પ્રેમ ને બીજી આંખમાં કડકાઈ;

બન્ને આંખથી જુએ પત્ની, જાય સંસાર જીતાઈ !

‘વન ફેમિલિ’ કરી જીવો, ન કરાય મારી-તારી,

નીકળ્યો વહુને સુધારવા, શું જાતને તેં સુધારી ?

આર્યનારી કપાળે ચાંલ્લો, એક પતિનું જ ધ્યાન;

કરવા પડે આખા કપાળે, મોંઢે પરદેશણ !

ભૂલો નભાવે અન્યોન્ય તે પ્રેમનું લગ્નજીવન,

ન ઘટ, ન વધ, જે થાય તે સાચો પ્રેમ દર્શન.

– ડૉ. નીરુબેન અમીન

સાભાર : પતિ-પત્નીનો દિવ્ય વ્યવહાર (પ.પૂ. શ્રી દાદા ભગવાનની વેબસાઈટ)

Categories: જ્ઞાનવાણી | ટૅગ્સ: | Leave a comment

બળ મળતું રહેછે.(દાદાવાણી)

રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

સંકલન..આભાર,અક્રમવિજ્ઞાન(દાદાવાણી)

આજ કાલ બની બેઠેલા ,લોભી પ્રજાજનોના રાહબરનો ધંધો લઈ છેતરતા લોકોના કીસ્સાઓ અવારનવાર સમાચાર બની ચમકી રહ્યા છે.આ છેતરપીંડી, આસ્થા અને સદ પ્રવૃતિની સીમારેખામાટે લાલબત્તી સમાન છે અને ભારતીય સંસ્કૃતિમાં લોક માનસની સારા ખોટાની સમજ પર પ્રશ્ન ચિન્હ ખડાં કરેછે.આ વિષય પર થોડું ચીતનાત્મક વાત કરવા મનમાં પ્રેરણા જાગી અને આ સંકલન લખવા પ્રેરાયો.

પ્રશ્નઃ સાચા સંતો ને સાચા અનુયાયીઓ આ કાળમાં મેળવવા કેમ?

દાદાશ્રીઃ સાચા અનુયાયીઓતો હોય છે,પણ સાચા સંતો નહીં મળવાથી બધા ભટકેછે.ઘરાક સાચા હોયછે,પણ સાચી દુકાન હોતી નથી.બધા દુકાનદાર લોભમાં અને લાલચમાં પડેલા છે.

પ્રશ્ન –સાચા સંત કોને કહેવાય?

દાદાશ્રીઃ પારકાને માટે જીવે એ સંત કહેવાય.

પ્રશ્નઃ તેમની પ્રાઈવેટ લાઈફમાં ના જઈએતો કેવી રીતે ખબર પડે?

દાદાશ્રીઃઆ કાળમાં બધી બનાવટો!કળિયુગી સંત બે-ત્રણ તોલાની માળા ચઢાવોતો ખુશ થઈ જાય એ લાલચુ દર્શનમાનવું.રુપિયા,સ્ત્રી અને પ્રપંચની બોલબાલા દેખાયતો સાવધાનજાતે જ થવું પડે.લોકો દર્શન કરવાની લાઈન લગાવેતો જોડાઈ જવું ,તો સંતને ના ઓળખી શકો.

પ્રશ્નઃ સંત વિશે વિશેષ બાબત કઈ.

દાદાશ્રીઃ સંત એટલે મમતા રહિત પુરુષ.સંતો નિઃસ્પૃહી હોય,સોના ચાંદીની ભીખ ના હોય.તમારું કેમ કલ્યાણ થાય એ સ્પૃહા હોય.એમને ખાવાનો મગવાનોઅધિકાર પણ ના મળેતો શાન્ત ભાવે ચલાવી લે.સાચા સંતને ક્રોધ-માન-માયા -લોભ ‘કંટ્રોલેબલ’ હોય,એટલે તમે ડીકંટ્રોલ કરવા જાવતો સામેથી ધક્કો મારી કંટ્રોલમાં રાખી શકે. એમના સાનિધ્યમાં તમારામાં પરિવર્તન આવે.

પ્રશ્નઃ લોકોને આત્મજ્ઞાન માટે જીજ્ઞાસા હોય છે…કેમ કરીને મળે.

દાદાશ્રીઃ સંત પુરૂષ..હિતકારી હોય.પાપ કર્મથી બચાવે એ સંત.સંત એટલે વટેમાર્ગુ,પોતે ચાલે અને નબળું છોડાવે અને સારું પકડાવે.સંત પુરુષનું યોગબળતો મનોબળ અને વચન બળથી હોય.પ્રપંચીઓને સંત પુરુષના કહેવાય.હવે સંત પુરુષ આગળ વધેતો સત્પુરુષ થાય અનેશ્રી મદ રાજચંદ્રની વાણીમાં કહીએતો…બીજું કાંઈ શોધમા, એક માત્ર સત્પુરુષને શોધીને તેના ચરણકમળમાં સર્વ ભાવ અર્પણ કરી દઈ વર્ત્યો જા,અહંકારી દૃષ્ટિ બદલાઈ જશે.આત્મા પ્રાપ્ત કરેલો માણસ અને જેને સમક્તિ થયેલું છે,એ સત્પુરુષ.આત્માની અનુભૂતિ હોય અને સચ્ચિદાનંદને ઓળખતા હોય.આ સત્પુરુષને ના ઓળખવાથી જ જગત ભટક્યું છે.એમની વાણી મૌલિક હોય અને અનુભવવાણી હોય.

સત એટલે અવિનાશી -આત્મા ! એ આત્મરુપ થયો ત્યારે ‘સત્પુરુષ’થાય.

દાદા..જ્ઞાની પુરુષ કોને કહેવાય?

પાપ કર્મથી બચાવે એ સંત પણ પાપ અને પુણ્ય બંનેથી બચાવે એ જ્ઞાની પુરુષ.જેને અહંકાર અને મમતા બંને ના હોય.જ્ઞાની પુરુષનું યોગબળ આત્મયોગ હોય.સંત, સત્પુરુષ અને જ્ઞાની વિશે સરળ કઈરીતે સમજણ પડે?સંત ઠંડીમાં સઘડી જેવા પા્સે બેસો ત્યાં સુંધી શાન્તિ રહે,ઊઠ્યા પછી ઍટલો લાભ ના મળતો રહે.સત્પુરુષની આંખોમાં સાપોલિયાં ના રમતાં હોય,વિતરાગતા દેખાય,મુમુક્ષો ઓળખી જાય.જ્ઞાની પુરુષ પાસે આત્માનો આનંદ મળે એ ઈમોશનલ ના હોય,મહીં આમ નિરાકુળતા લાવે, તે મોક્ષદાતા પુરુષ કહેવાય.જ્ઞાની પુરુષ એટલે દુનિયાની અજાયબી યાને પ્રગટ દીવો.દાદા…તેમની મનો સ્થિતિ એવી કે દેહની અંદર પણ નથી રહેતા,દેહના માલિક નથી,મન હોવા છતાં મનના માલિક નથી. ધર્મોમાં બેઠેલાને તેની વાણી પોતાની લાગે,સ્યાદ વાદ -વાણી હોય!એ વાણી પ્રત્યસ સરસ્વતિ કહેવાય.નિષ્પક્ષપાતી વાણી હોય,એમનામાં સૂર્યનારાયણ જેવો પ્રતાપ હોય અને ચંદ્ર જેવી સૌમ્યતા હોય.સમુદ્ર જેવા ગંભીર હોય અને હિમાલય જેવા અડગ હોય.મુક્ત હાસ્ય હોય.કૃપાળું દેવે તેમને‘ દેહધારી પરમાત્મા’ કહ્યા છે.

સંકલન અને સમજ પ્રમાણે..રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
સૌજન્ય : ગુજરાતી ગૃપ

Categories: જ્ઞાનવાણી | ટૅગ્સ: | Leave a comment

મોબાઈલવાણી

હમણા હું દવાખાને ગ્યોતો..ઈ દવાખાના આગળ મોટુ પાટ્યુ માયરુ’તુ …”અહીં મોબાઈલની ભાષામાં વાત કરવી”

હું દવાખાનામાં બેઠો તો ,યા એક બટુકભાઈ આયવા..[ બટુકભાઈ અને ડૉક્ટરસાહેબની વાતો ]

બટુકભાઈ : સાહેબ ઝાડા થઈ ગ્યા સે !

ડૉક્ટર : બાયણે પાટ્યુ વાંચ્યુ ‘અહી મોબાઈલવાણીમાં વાત કરવી’

બટુકભાઈ : હવારથી મિસ કોલ આયવા કરે સે..રીંગ ટોન બરોબર વાગતી નથી પણ વાઈબ્રેસન જોરદાર થાઈ સે..હવારથી ઈન-કમિગ બંધ સે પણ આઉટ-ગોઈંગ ચાલુ સે..બેલેન્સ ત્રણેય ટાણા પૂરાવ સુ પણ………………..!

ડોક્ટર : જોવ બટુકભાઈ,તમારી બેટરી ડિસચાર્જ છે.મોબાઈલની સર્કીટ પણ બગડી ગઈ છે ,જે બદલાવી પડશે..બ્લુટુથ કનેક્ટીવિટીનો પણ પ્રોબલેમ લાગે છે…કેટલાક SMS લખી દઉં છું જે ત્રણેય ટાણા સેવ કરતા રેજો..હવાર પડ્યે નેટવર્કમાં આવી જશો..

Categories: 'તોફાની' જોક્સ | ટૅગ્સ: | 1 ટીકા

સેવ-ગાંઠીયા

ઘણા દી પસી આયા સેવ-ગાંઠીયા બનાવા આયવો…

ઈ ય , ગલીપચી કરવા..

હું હમણા મારા મોબાઈલમાં બેઠો બેઠો ભાઈબંધોના મેસેઝ સેવ કરતો’તો,

ત્યારે મારી પત્ની ભૂરી બોઈલી : શું કરો સો ?

ભૂરીયો  : આ મેસેઝ સેવ કરુ છું.

(ઘરમાંથી ભૂરી ચણાનો લોટ લઈને) સેવ કરતા હોય તો થોડા ગાંઠીયા’ય કરી નાખજો  હાયરે…

Categories: 'તોફાની' જોક્સ | ટૅગ્સ: | Leave a comment

કે બ્લોગરો ઝઘડો છોડો રે…,ગુ.બ્લોગ જગતને આમ ન તોડો …

કૉપીરાઈટના ફોગટ ભાંડા ફોડ,ન બ્લોગરો સાંધાની જોડ;

તને છે ચોરીચપાટીનો રોગ,કે વાહવાહી માંગે તારો ભોગ;

કે બ્લોગરો તમારુ લખાણ લખો રે…,પાર થાય તારો બેડો રે…

કે બ્લોગરો ઝઘડો છોડો રે…,ગુ.બ્લોગ જગતને આમ ન તોડો …


કે કાંતિ-વિજયને જોવો રે,બધા ત્યાં સંપમાં પાડો રે,

ભલે થાતી ચોતરોચોરટોમાં મિટિંગ,બધાને કરવા દયો સેટિંગ,

વગર સ્વાર્થે પહેલે નીકળે,અમારો મિત્ર તો બસ એ,

કે બ્લોગરો ઝઘડો છોડો રે…,ગુ.બ્લોગ જગતને આમ ન તોડો..

હોય છે એના લખ્ખાણ શું,અમે થોડા તમને કહેશું,

લખે ઈ લખાણ લખણ વગનું,ફૂટે છે ફાંદ પેટેથી,

ટટકારે કોપીપેસ્ટનો ઝભ્ભો , ને ટોપી પહેરે ઈ મોભો,

કે બ્લોગરો ઝઘડો છોડો રે…,ગુ.બ્લોગ જગતને આમ ન તોડો…

-ભુરીયો દ્વારકાવાળો “તોફાની”

નોંધ- આ રચનમાં ચહિતા-માનીતા શ્રી સાંઈરામ દવેની રચના ‘ભારતને આ ન તોડો’ નું પ્રતિકાવ્ય છે (ઈમ તો કોપી જ કહેવાય)પણ લખવુ પડ્યુ,જો બ્લોગ જગત એક તાંતણે ભેગુ થાય તો.?.ભારતની રાજનિતિમાં જેવી ગંદકી છે તેવી જ ગંદકી બ્લોગ જગતમાં છે..

“સમજો તો સારુ,નહી તો બધુ જ નકામુ”


અર્થ-

કૉપીરાઈટના ફોગટ ભાંડા ફોડ – લગભગ દરેક બ્લોગમાં કૉપીરાઈટના નિયમો લખ્યા છે પણ તે માત્ર લખ્યા જ છે..આનુકરણ કોણ કરે છે…?

–>>© અહીં રજૂ કરેલ કૃતિઓના કોપીરાઇટ્સ-હક્કો જે તે રચનાકારના પોતાના છે.

આ બ્લોગ પર અન્ય કવિઓની જે રચનાઓ પોસ્ટ કરી છે, એને લીધે જો કોઇના કોપીરાઇટનો ભંગ થયેલો કોઇને લાગે અને મને જાણ કરવામાં આવશે, તો તેને સત્વરે અહીંથી દૂર કરીશ.(દુર કરવાની તસ્દી કોણ લે..?) પણ મને આશા અને શ્રદ્ધા છે કે સૌ સર્જકો અને પ્રકાશકો તેમ જ તેમના વારસદારો ગુજરાતી ભાષાના પનોતા સંતાનોને માટે વિશ્વ-ગુર્જરી સમાજમાં સભાનતા કેળવવાના આ નિસ્વાર્થ પ્રયત્નોને હૃદયપૂર્વક ટેકો આપશે અને બીરદાવશે.<—

કાંતિ-વિજય – શ્રી કાંતિ કરસાળા અને શ્રી વિજય શાહ,,નામ આદર પૂર્વક ન લખવા બદલ શોરી…!


નથી ખાવો મારે વાહવાહીનો હલવો…એટલે કમેન્ટ બંધ.(તમે જો માણસ જાતીના હોય તો બીજી પોસ્ટમાં કમેન્ટ કરવી નહી)……..બાકી તમે કોપી-પેસ્ટના લખાણો લખો અને સાબિત કરો પોતાની જાતને બ્લોગ જગતનો એક્કો..(સમજવાવાળા સમજી જજો….!થોડીકવાર પેટમાં બરે ઈ તો સ્વભાવિક છે…!એમય ચૈત્ર-વૈશાખ ભડકે બરે છે….!)

કાઠિયાવાડી છુ..જેટલો લિમડો ખાવામાં કડવો એટલો મીઠો છાયો આપે..

ભૂલ ચૂક લેવી દેવી……….

જય દ્વારકાધિશ અને જય જય ગરવી ગુજરાત………

Categories: કટાક્ષ, કડવો કાઠીયાવાડી | ટૅગ્સ: ,

લે….! આ શું હે..?થેન્ક્યુ વર્ડપ્રેસ…..!

WP તરફથી આપણી માતૃભાષામાં આપણો બ્લોગ..જોકે સંપૂર્ણ ગુજરાતી તો નો કેવાય પન ઘણા બધા શબ્દો ગુજરાતીમાં પરિવર્તન કરવામાં આવ્યા છે.

થેન્ક્યુ વર્ડપ્રેસ…..!

Categories: નાની પણ મોટી વાતો | 1 ટીકા

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: