Monthly Archives: જૂન 2010

રણભેરી

વાગે રણભેરી ને ગાજતું ગગન,

ના ઝૂકજે દેખી દુશ્મનોનાં દમન

તારો ભરોસો રે ભગવાનને અટલ,

અપલક અવનિ નીરખે તારું શૂરાતન

જુસ્સાથી જંગ તમે ખેલજો જવાન,

દીધી છે આણ ધરી સૂરજની શાખ

ગજાવજો સમરાંગણ શૌર્યથી દિનરાત,

રચજો કીર્તિગાથા માભોમને રે કાજ

માનવતાએ આજ દીધો તુજને મહાસાદ,

યુધ્ધ એજ માનજો હવે કલ્યાણ

જુલ્મોને આપવા સવાયો જવાબ,

સમરાંગણે શૂરાઓ આજ કરજો પ્રયાણ

દાવપેચી દુશ્મનોએ ધરિયાં બહુરૂપ,

શતરંજની ચાલથી ખેલશે રે દાવ

શૌર્યથી શોભાવજો સિંહકેસરીની કાયા,

ધર્મપથથી રાહે ઝીલજો રે ઘાવ

આ ધરણીએ પાયાં પ્રેરણાનાં પાન,

જાગો રે જાગો મા ભોમના સંતાન

આતતાયી ઠેરઠેર ખેલે રે અગન,

મસ્તકે કફન બાંધી ખેલો રે જવાન

સુણજો માભોમના અંતરના સાદ,

જંગમાં ઝુકાવો લાલ કરતા સિંહનાદ

ધ્રુજાવજો ધરણી ને શત્રુઓના હામ,

રખોપા કરજો તમે ભારતીના લાલ

દીઠા તારા બાહુમાં હસ્તીનાં રે બળ,

રોમરોમ પ્રગટે સાવજના શૌર્ય

મહા ભડવીર હૈયામાં રાખજો રે હામ,

હાક દેજો માનવતાની રાખવાને લાજ

………………………………………..

– શ્રી રમેશ પટેલ  ‘આકાશદીપ’

સાભાર :- ગુજરાતી ગ્રૂપ

Categories: દેશભક્તિ | 1 ટીકા

ભોપો ને ભદો

ભોપો અને ભદો બે નાનકડા ટેણિયાની વાતો

ભોપો : એલા ભદયા ? શું કરવા આઈવો ?

ભદો : આલે પેંડા…!

ભોપો : શેના પેંડા…? તુ પાસ થઈ ગ્યો ?

ભદો  : ના એલા ! મારા પપ્પાએ નવી ગાડી લીધી..!

ભોપો  : લે…વાહ ! કેટલા પૈડા વાળી ?

ભદો  : બે પૈંડાવાળી…!

ભોપો  : લે…અમારી પાસે તો ત્રણ પૈંડાવાળી ગાડી છે..બોલ..!

ભદો  : મારા કાકા પાસે ચાર પૈડાવાળી ગાડી છે બોલ..!

ભોપો  : બસ ચાર પૈંડાવાળી જ..? મારા ફૂવા પાસે છ પૈડાવાળી ગાડી છે

ભદો : છ પૈંડાવાળી..? ઈ વળી કેવી ગાડી ?

ભોપો  : એલા ભદયા ? ખટારાની વાત કરુ છું

ભદો  : તો એમા શું ? મારા મામા પાસે ૧૦૦ પૈંડાવાળી ગાડી છે

ભોપો  : ૧૦૦ પૈંડાવાળી..?

ભદો  : હા. છૂકછૂકગાડી

ભોપો  : તારા મામાનું નામ શું છે ?

ભદો  : લાલુ પ્રસાદ યાદવ

ભોપો  : લે…એની પાસેથી તો મારી માસીએ એક વર્ષ પહેલા ખરીદી લિધી..

ભદો : તારી માસીનું નામ શું ?

ભોપો  : મમતા બેનર્જી

ભોદો  : મારે મામાને મળવુ પડશે..! નફો કરતી’તી તોય  વેંહચી નાખી !તારી માસી નફો કરે છે કે ખોટ ?

Categories: 'તોફાની' જોક્સ, નાની પણ મોટી વાતો | ટૅગ્સ: , , , | 2 ટિપ્પણીઓ

મારા ભગવાનનું વિજ્ઞાન આગળ છે..!

ત્રણ ભણેલા વ્યક્તિઓ વાત કરતા હતા અને તેમની વાતો એક અભણ વૃધ્ધ સાંભળતો હતો..

એક ભણેલો : – આ વિજ્ઞાન કેટલુ આગળ વધી ગ્યુ છે.ગુજરાતી ફિલમવાળા લાખો રૂપિયાના ખર્ચે ફિલમ બનાવે છે પણ ત્રણ કલાકમાં આખી સ્ટોરી પૂરી કઈ દયે.
બીજો ભણેલો : – ઈ તો ઠિક પણ આ હિન્દી ફિલમવાળા કરોડો રૂપિયાના ખર્ચે ફિલમ બાનાવે છે પણ અઢી કલાકમાં સ્ટોરી પૂરી કરી દયે..
ત્રીજો ભણેલો : – અને ભાઈ,આ અંગ્રેજી ફિલમવાળા અબજો રૂપિયાના ખર્ચે ફિલમ બનાવે છે અને માત્ર બે કલાકમાં આખી સ્ટોરી પૂરી કરી દયે..વાહ ! શું તરક્કી કરી છે વિજ્ઞાને ?

ત્યાંરે એમની વાતો સાંભળતો ૭૦  વરાહનો અભણ ભાભો બોલ્યો…”તમારા ત્રણેય કરતા મારા ભગવાનનું વિજ્ઞાન આગળ છે.”

ત્રણેય એક હારે બોલ્યા – તારા ભગવાનનું વિજ્ઞાન કઈ રીતે આગળ છે ?

અભણ ભાભો – માણસ ૬૦ વરહ જીવે કે ૭૦ વરહ જીવે..પણ જીવનની છેલ્લી એક જ મિનિટમાં આખી જ ફિલમ બતાવી દયે….કોની બારીમાં ઘા કર્યા ? કોની ગદબ ચોરી કરી ?
કહેવાય છે કે જીવનની છેલ્લી ઘડીએ માણસ બોલતો નથી…તે છેલ્લી ઘડીમાં માણસ ભગવાને બનાવેલી ફિલમ જોતો હોય છે… એટલે કાઈ બોલતો નથી

-ભિખુદાન ગઢવી

Categories: કટાક્ષ, કડવો કાઠીયાવાડી, નાની પણ મોટી વાતો | ટૅગ્સ: , , | 2 ટિપ્પણીઓ

આપડા હાવ દેશી નામ

જે વેહ મા હાવ નબળા ર્યા હોય ને વાહે થી મુળ નામ પડી ગ્યા હોય એવા નામ

કસરો ,ગોબરો ,લઘરો ,ઉકો [ઉકરડો] ઘુસો..ગડબો ,ઓઘડ.જખરો,
એવા નામ જે ‘લેડીસુ’ માય હોય ને “જેન્સ” માય હોય
રાજુ , રામુ , લાભુ , દેવુ , નાથુ , કાંતિ , અમ્રુત , મધુ , કમુ , ધીરુ , ગંગા , જમના . કિરણ ,

ગેલો, ગલબો, ગોકળ, ગોવિંદ, ગોમો, ગિગો, ગોપો, ગિધો, ગગજી, ગોબર, ગોરખ,
કાનજી, મનજી, લવજી, પ્રેમજી, ગગજ, સવજી ,હરજી ,ધનજી, ઓધવજી, રવજી, નાનજી
ભગો, ભીખો, ભચુ, ભીમો, ભાયો, ભુમો, ભાણૉ, ભુચર, ભાવો, ભુદો, ભિમજી, ભાદો,ભુરીયો,ભાણજી,નકો,નાથિયો,ભોજો,
ખીમો , ખોડૉ, ખેમો, ખેંગાર, ખેલજી, ખેતો,
રાઘવ, રવજી ,રામજી ,રામશી, રાજુ ,રાયકો, રમલો, રાયધણ, રેવો
વેલો . વનેચંદ . વાઘજી . વિખો . વસંત , વિરજી . વદૉ . વજેસંગ . વિઠ્ઠલ , વિનો , વિમો , વિભો .
હિમતો. હસુડૉ .હિરો. હાજૉ . હમીરૉ . હરજી. હંસરાજ . હકુડૉ . હેમલો . હિકો . હુદો . હકલો . હેતો .
પાંચો . પુનો . પુંજો . પમલો . પરસોતમ . પ્રેમજી . પેથો . પ્રાગજી . પરભુ . પોખો . પદો . પરમાણંદ . પૉલૉ .પવલો
અમરૉ , અમથો . અરજણ . અરસી , આંબો . આપૉ . અનૂ . અખૉ . અભેરામ . અમલો . આલયો . અમ્રુત .

યે હવે લેડીસુ ના નામુ……હાંભળૉ…!
મોંઘી . મસરી . મણી . મુક્તી . મોખી . મમતા . મીઠી . મુળી . મગુ . મૉતી . મયા . મંજુડી .

જેમુ . જસુ , જમના , જેઠી . જડી . જસૉદા . જલુ . જબુ . જમરી .જસવંતી . જયશ્રી .

જલુડી . જૉણકી . જવલી . જીતુડી . જખી . જીવતી .
[નદિયુ ઉપર્ય થી બાયુ ના નામ]
ગંગા , જમના . ક્રુષ્ણા . કાવેરી . સરસ્વતી . નરમદા. . અંબિકા . બુધેલી . માકળી . સોજત્ય . રૉણકી.

હિમતો કણબીની ઓરકુટ કમ્યુનિટી માથી આ આયા ચોટાયડુ……મારો હારો પાક્કો દેશી

Categories: 'તોફાની' જોક્સ | ટૅગ્સ: , , | 3 ટિપ્પણીઓ

આ છે હિન્દુસ્તાનનું આર્ય નારીત્વ !

પરણ્યા ને ફ્રી ઓફ કોસ્ટ મળી રસોયણ;

મફત ઝાડુવાળી, પોતાવાળી ને વળી ધોબણ !

ચોવીસ કલાક નર્સરી ને પતિને સિન્સિયર,

અપનાવે સાસરું, મૂકી મા-બાપ ભાંડુ પિયર !

ન માંગે પગાર – બોનસ – કમીશન કે બક્ષિસ;

ક્યારેક માંગે સાડી તેમાં શાને પતિને ચઢે રીસ ?

છોકરાં અડધા ભાગીયે છતાં ડીલીવરી કોને ?

નામ પાછળ પતિનું છતાં શાને નવાજે ટોણે ?

બે જ ભૂલ સ્ત્રીની કઢાય, ચારિત્ર કે ભેંલાડે ઘર;

કઢી ખારી કે તોડ્યાં કાચ, નજીવી ભૂલ ન ધર !

પત્ની વંકાય ત્યારે એના ગુણ બલિદાન ગણ,

ઘર, વહુ સંભાળ સદા, પુરુષ તારું મોટું મન !

પતિને ક્યાં સુધી માનીશ ભોળો ને અક્કલ વિણો;

જોઈ જાણી જાતે તું પસંદ કરી લાવી મનગમણો !

પસંદગીમાં પતિ માંગ્યો પોતાથી વયમાં મોટો,

ઊઠ-બેસ કરત, જો કેડમાં લાવી હોત છોટો !

રૂપ ઊંચાઈ ભણતરે માંગ્યો સુપીરિયર;

ન ચલાવ્યો બબૂચક-બાવરચી ખપે સુપર !

પરણ્યા પછી તું આવો-તું તેવો, કેમ કરાય ?

રાખ સુપીરિયર છેક સુધી, તો સંસાર શોભાય !

મિયાં ને બીબીની શાદી, માણે જીવનમાં આબાદી;

હિંદુમાં જુઓ જ્યાં ત્યાં, પરણ્યા પછી બરબાદી !

મિયાંભાઈ સાચવે બીબી જગ જોડે છો ઝઘડો,

હે ઝુલાવે હિંડોળે, રાખે પ્રેમ સંબંધ તગડો !

હિંદુ ઘરમાં શૂરા, મારે ખીલે બાંધેલી ગાયને;

અંતે વિફરે ગાય જ્યારે, વાઘણનો વેહ થાય ને !

પચાસ વરસ સુધી ડાઘીયો, ભસ્યા કરે દિનરાત,

કુરકુરીયાં ડાઘીયણ પક્ષે કરે વસૂલાત !

‘અપક્ષ’માં મૂઓ રહ્યો પછી, ખાય ખત્તા ઘરનાંના;

મરને પાંસરો, મેળવ સદ્ગતિના પરવાના !

પતિ જાડો, ખોળે ‘ફીગર’, રૂપાળીનો વટ,

જેણે વખાણી વહુ, ભોગવાઈ મનથી લંપટ !

પહેલાં ગુરુ સ્કૂલમાં, પછી બનાવી વહુને ગુરુ;

પહેલાં નડતા ચશ્મા, પછી બનાવી ‘ચશ્મા વહુ’ !

નિજ પાત્રની પસંદગીમાં કર્યો કચ્ચરઘાણ,

પરણ્યા પછી પસ્તાયા, પસંદગીમાં ઠગાણ ?

બહુ ક્લેશ વહુ સંગે, તો કર વિષય બંધ;

વર્ષાન્તે રિઝલ્ટ જો, દ્રષ્ટિ ખુલે વિષય અંધ !

બ્રહ્મચર્યના નિયમો ખપે, પૈણેલા લહે લક્ષ,

દવા પીવાય ક્યારે, જ્યારે તાવ ચઢે બન્ને પક્ષ !

મીઠી દવા માટે વારે વારે ન પીવાય દર્દી;

ત્યારે પી પ્રમાણસર બન્નેને ચઢે તાવ-સર્દી !

જ્યાં એક પત્નીવ્રત, દ્રષ્ટિ પણ ન બગડે બીજે;

આ કાળનું બ્રહ્મચર્ય ગણ, જ્ઞાની પુરુષ દાદા કથે !

વાંકી પત્ની ને હું ડાહ્યો, બેમાં કોની પુણ્યાઈ ?

ડાહ્યો મળ્યો પુણ્યૈથી ને તારા પાપે પત્ની વંકાઈ !

કોનો ગુનો ? કોણ જજ ? અહીં ભોગવે તેની ભૂલ,

કુદરતી ન્યાય સમજ્યો જ્યાં, ઊડે ભૂલનું મૂળ !

સાચવે મિત્રને, ગામને, ઘરમાં લઠ્ઠાબાજી;

અલ્યા સાચવે જે જિંદગીભર, ત્યાં ચૂક્યો તે પાજી !

આબરૂ સાચવે બહાર, ઘરમાં બને બેઆબરૂ,

ઊંધો ન્યાય, સુંદર જમણમાં બને કાંકરું !

‘મારી વહુ મારી’ના માર્યા મમત આંટા માંહ્યરે !

‘ન્હોય મારી’ કરતાં ઊકલે ભોગવટો અંતરે !

પતિ કહે પરણીને, તુજ વીણ કેમ જીવાય ?!

મર્યા પછી ન કો’ થ્યો સતો, સતિ ય હવે ન દેખાય !

આ તો આસક્તિ પુદગલની, ન્હોય કદિ સાચો પ્રેમ !

ન દેખે દોષ, ન અપેક્ષા, ન દ્વેષ, ત્યાં શુધ્ધ પ્રેમ !

તું આવો, તું તેવી, અભેદ ટોળીમાં ક્યાં આવ્યો ભેદ ?

જરીકે ભેદ પેઠો, બળતરા-શાંતિનો ત્યાં છેદ !

એક આંખમાં પ્રેમ ને બીજી આંખમાં કડકાઈ;

બન્ને આંખથી જુએ પત્ની, જાય સંસાર જીતાઈ !

‘વન ફેમિલિ’ કરી જીવો, ન કરાય મારી-તારી,

નીકળ્યો વહુને સુધારવા, શું જાતને તેં સુધારી ?

આર્યનારી કપાળે ચાંલ્લો, એક પતિનું જ ધ્યાન;

કરવા પડે આખા કપાળે, મોંઢે પરદેશણ !

ભૂલો નભાવે અન્યોન્ય તે પ્રેમનું લગ્નજીવન,

ન ઘટ, ન વધ, જે થાય તે સાચો પ્રેમ દર્શન.

– ડૉ. નીરુબેન અમીન

સાભાર : પતિ-પત્નીનો દિવ્ય વ્યવહાર (પ.પૂ. શ્રી દાદા ભગવાનની વેબસાઈટ)

Categories: જ્ઞાનવાણી | ટૅગ્સ: | Leave a comment

Create a free website or blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: