લોકકથા


એકવાર એક શેહરી દંપતિ તેના એક પુત્ર હારે મેળામા જાય સે.
મેળામા થોડિકવાર ફરે સે
એટલામા ઈમનો દિકરો ખોવાય જાય સે.
બેય પતિ-પત્નિ આમતેમ હોધવા જાય સે.પણ મલતો નથી
બાપ ઈ બાપ અને છેલ્લે મા તો મા જ કેવાય ને ?

ઈ દિકરાની માતાના રોય રોય ને બુરા હાલ થઈજાય સે..
. છેલ્લે પોલીસવાળાને જણાવે સે.

અને પછી… અડધો કલાક પછી ઈમનો દિકરો મલી જાય સે.

દિકરો મલતાની સાથે જ પતિ “એના ગામડાની ટીકીટ કઢાવી લ્યે સે..”
અને બસમા બેહીને ગામ તરફ જાય સે.

પછી પત્નિ પુછે સે ” કેમ તમે ગામડાની ટીકીટ કઢાવી,,આપણી ઘેર નથી જાવ?”

ત્યારે ઈ પતિ જવાબ આપેસે…..

“જો તુ તારા દિકરા વગર અડધો કલાક નો રૈ શકતી હોય,,,

તો ગામડે મારી મા , છેલ્લા ૧૦ વરહથી કેવીરીતે મારા વગર રેતી હૈસે ?”

“મા-બાપના હૈયાને દુભાવનારો કોઈ દી સુખી થાતો નથી”

-તોફાની ભુરીયાની કલમ

Advertisements
Categories: લોકકથાઓ | ટૅગ્સ: | Leave a comment

પોસ્ટ સંશોધક

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

Create a free website or blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: